Gasten

Nee, ik stel me niet aan, het is serieus handiger als we er even ruitjespapier bij pakken. Hier, een wiskundeschriftje. Voorzichtig scheuren, anders krijgt ze er last mee op school. Jezus, wat een rotsommen moeten die stakkers maken, verschrikkelijk. Nou, daar gaan we. Horizontaal: jouw moeder, mijn moeder, jouw vader, mijn vader. Verticaal: kerstavond, eerste kerstdag, tweede kerstdag, derde kerstdag.

Hè? Natuurlijk is er wel een derde kerstdag. Alleen míjn moeder kunnen we daar niet opzetten, want die gelooft niet in derde kerstdag. Maar mijn vader kan best op derde kerstdag, hoor. Die is allang blij als-ie überhaupt nog mag komen, na alles wat er is gebeurd. Nee, laten we het daar nu in godsnaam niet over hebben, het is al zo laat.

O, shit, nee, mijn zus gaat de derde kerstdag op vakantie. En zonder mijn zus begin ik echt niet aan mijn vader. Ja, dahag. Er moet toch iemand met die man rummikuppen de hele avond, anders grijpt-ie alsnog naar de fles. Dus misschien kan jouw vader op derde kerstdag, dan zet ik mijn moeder op eerste en mijn vader op kerstavond.  Wel even mijn broer bellen of die dan niet net in Limburg zit…

Hoezo? Hoezo moet jouw moeder perse op eerste kerstdag? En de mijne dan? Niet waar, vorig jaar aren skiën met kerst. Nou goed, jij je zin, jouw moeder op de eerste… Maar kan jouw broer dan wel? Moet die niet met de kinderen naar zijn ex? Ja, daar was ik al bang voor. Het is ook geen doen eigenlijk, vier dagen achter elkaar. Nee, misschien moeten we dan toch gaan combineren. Mijn moeder kan niet met mijn vader, en jouw moeder kan niet met jouw vader, maar als we nu eens mijn vader met jouw moeder samen vragen? Dan geven we jouw moeder een paar borrels extra, dan gaat het best. Ach, wel ja. We zetten ze aan tafel een flink eind uit elkaar met een paar kleinkinderen ertussen, zul je zien, geen centje pijn. Mijn moeder met jouw vader is misschien al wat lastiger. Hoewel, zij praat nogal hard en hij is een beetje doof, misschien is dat juist een handige combinatie. Tuurlijk wel. Je vader is een echte heer, daar is mijn moeder dol op. Ze moet alleen natuurlijk niet áán hem gaan zitten, of trouwens, waarom ook niet? Het is tenslotte kerstmis.

Wat? Meen je dat? Daar kom je nu mee. Goed, dan beginnen we opnieuw. Jouw vader kan dus alleen op kerstavond en hij wil naar de nachtmis. Goed, ik vraag mijn vader erbij, dat scheelt weer een dag. O, shit, als mijn zwager daar maar niet moeilijk over gaat doen. Natuurlijk komt die ook! De man van mijn bloedeigen zus! Ja, en we kunnen die avond dus niet zonder mijn zus, dat zei ik toch, want die moet met mijn vader…

Wat nou? Mijn familie zit ingewikkeld in elkaar? Nee, de jouwe, dat zijn allemaal de makkelijkste mensen van de wereld. Weet je nog, kerstmis 2004. Nee? Denk daar maar eens goed over na. Dat incident met die lofsalade? Daar lig ik nog wel eens wakker van. En wie moest er zonodig echte kaarsjes in de boom, zodat ik de hele avond met een emmer water in mijn handen stond? En dan dat idiote gedoe met die goudgeverfde walnoten. Nee, dat heb je bepaald niet van een vreemde.

Zal ik jou eens wat zeggen? Wij moeten gewoon zélf gaan scheiden, dan zijn we in één klap van dat hele gesodemieter af. Alleen, dat kunnen we de kinderen niet aandoen.  Die zitten dan later met de zelfde sores als wij.  Dus, even kijken: op kerstavond jouw vader met mijn moeder aan de ene tafel  en jouw moeder met mijn vader aan de andere, is dat wat? En dan blijven we de rest van de feestdagen gewoon lekker in bed.