Bloed kruipt waar het niet gaan kan

We leven in een wereld waar iedereen doet alsof zijn instincten onder controle zijn. We denken dat de nette mensen om ons heen hun instincten als vanzelfsprekend beheersen, en dat is ook de norm voor onszelf. Intussen gebeurt er veel onder de oppervlakte. En als sekswerker maak ik daar mijn beroep van. Op een boeking met een klant is het mijn taak om binnen de tijd die de klant wil betalen, via de handelingen die hij ziet zitten, hij zoveel mogelijk zijn seksuele instincten kan botvieren.

Dat kan knap lastig zijn. Niemand handelt naar zijn instincten. We zijn allemaal  zo geconditioneerd om ons te gedragen volgens de verwachtingen die de socialisatie omtrent seksualiteit ons oplegt. We komen nooit buiten een zelf opgelegd keurslijf, waar onze instincten ons het liefste uit zouden laten springen. Maar mensen zijn geen veren die zich naar hun natuurlijke stand ontspannen als je de belasting er maar afhaalt. De maatschappij vormt ons en de inhibities komen diep in onze geest terecht.

Toen ik als student-escort begon, kwam dat als een verrassing. Ik wist wel dat mensen hun seksuele instincten onderdrukten en inhielden. Ik verwachtte dat mensen mijn diensten wilden om die inhibities los te kunnen laten en zuiver instinctief, zonder maatschappelijke invloeden, te kunnen handelen. Ik verwachtte dat klanten betaalden voor seks om zich vrij te kopen van de maatschappelijke verwachting hun seksuele instincten te beheersen. Het verbaasde me dat het totaal anders bleek.

Seksuele instincten worden afgekapt, meer nog dan andere instincten. Als een man merkt dat zijn seksdrift hem voorbij zijn comfort drijft, smoort hij het zoveel hij kan. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Elk instinct dat niet via de kortste weg naar zijn vervulling kan komen, vindt omwegen als een ranke klimop. Grillige, verknoopte paden, die weer nieuwe bochten ontwikkelen waar de eerdere pogingen tot uiting zijn beknot. Vaak zijn de enige overgebleven doorbraken daar, waar de man er niet goed bij kan. Het directe pad om seksualiteit tot uiting te brengen is meestal verdord en daar krijg je de klant niet happy mee.

Bij elke klant is het afwachten, zien hoe de eenvoudige lichamelijke kern van zijn seksualiteit reageert op het subtiel aftasten van zijn geest. Het is zoeken naar die doorbraken, en dan langzaam en voorzichtig proberen die uitingen van seksualiteit te volgen tot je ziet hoe je moet doordringen tot de instincten die elke man aandrijven. Je speelt voorzichtig met de inhibities die hij zichzelf heeft opgelegd, om meer ruimte te maken voor het uiten van zijn instincten. Je ontwart knopen in zijn kop, je sust zorgen weg, en je lokt hem uit om te doen wat hij niet durft. Dan komt zijn instinctieve gedrag als een vloedgolf los.

Mettertijd is het vinden van de kronkels en knopen bij klanten steeds meer instinctief geworden. Soms zie en weet ik dingen over welke kronkels deze klant in zijn geest heeft, en hoe hij losgemaakt moet worden, zonder te weten hoe ik die kennis heb verkregen. Ook bij mijzelf zie ik hoe ik afwijk van mijn zuivere instincten. Hoe ik de botsingen tussen mijn socialisatie en mijn instincten heb gerationaliseerd, en heb geprobeerd alles in mijn eigen keurslijf te persen. Dat kan ik net zo min verlaten als mijn klanten, maar met veel geduld heb ik wel de ergste knopen ontward.

Het is te primitief om instincten alleen te proberen af te remmen. Instincten zijn geen ‘lage’ lusten en drijven je niet enkel tot destructieve bacchanalen. Ze zijn sterke drijfveren en sturen indirect elke motivatie die je hebt aan, ook die je wel van jezelf accepteert. Hoe directer je de wegen maakt waarlangs je instincten je voortstuwen, hoe sterker ze kunnen werken, en hoe beter je ze kunt sturen. Door je seksdrift te begrijpen word je verleidelijker, door je eetlust te begrijpen en te accepteren kun je die makkelijker de baas, door je hang naar sociaal contact te begrijpen voel je je niet meer onterecht eenzaam. Vooral word je een gelukkiger mens als je in het reine komt met je instincten.

Alleen als je je instincten erkent kun je ze sturen. Ze beknotten of proberen tegen te houden zorgt alleen dat ze zich ongestuurd gaan manifesteren. Je komt dan in een worsteling met je instincten, waarbij je niet begrijpt wat er gebeurt. Die kun je niet winnen, en dat is maar goed ook. Uiteindelijk heeft het instinct namelijk meestal gelijk.